Pomiędzy Węgrami, Słowacją, Rumunią a Ukrainą – Ruś Karpacka region o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa Europy Środkowej w XXI wieku

Autor

DOI:

https://doi.org/10.52934/wpz.2023.03

Słowa kluczowe:

autonomia, bezpieczeństwo, depopulacja, granice państwa, neoimperialna polityka Rosji, mniejszość węgierska, populacja, rewizja granic, Rusini, Ruś Karpacka, secesja regionu, wojna rosyjsko-ukraińska, Zakarpacie

Abstrakt

Celem powyższego artykułu jest wskazanie na to, że region Zakarpacia znajdujący się na południowym zachodzie Ukrainy, może w przyszłości stać się zarzewiem kolejnego konfliktu w Europie, który będzie się rozgrywał w bezpośrednim sąsiedztwie Polski. Prezentuje on historię Zakarpacia na przestrzeni XX i XXI wieku oraz próbuje odpowiedzieć na pytanie czy ewentualny konflikt ukraińsko-węgierski oraz czy ruch na rzecz autonomii Zakarpacia podjęty przez Rusinów, może mieć negatywny wpływ na stan bezpieczeństwa w Europie Środowej. Artykuł stanowi analizę sytuacji politycznej, jaka wytworzyła się w tym regionie w związku
ze słabnącą pozycją Ukrainy na arenie międzynarodowej oraz destabilizacją jej sytuacji wewnątrz kraju w związku z trwającymi działaniami wojennymi na wschodzie Ukrainy.

Bibliografia

Batowski, H. (2001). Między dwiema wojnami 1919–1939. Wydawnictwo Literackie.

Dąbrowski, D. (2007). Rzeczpospolita Polska wobec kwestii Rusi zakarpackiej (Podkarpackiej) 1938–1939. Europejskie Centrum Edukacyjne.

Góralczyk, B. (2020). Węgierski syndrom Trianon. Wydawnictwo Akademickie Dialog.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Memorandum_budapesztańskie (dostęp: 01.02.2023).

https://uk.wikipedia.org/wiki/Населення_Закарпатської_області (dostęp: 03.01.2023).

Jewtuch, W., Troszczinskij, W., Galuszko, K., Czernowa, K. (2004). Етно-національна структура українського суспільства. Довдник, Наукoва Думка.

Kopys, T. (2012), Polityka obrony mniejszości narodowych i polityka zagraniczna Węgier. Casus Karty Węgra w stosunkach węgiersko-słowackich i węgiersko-rumuńskich. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, 1, 175–192.

Kozłowski, P. (2023). Południowa granica Rzeczypospolitej Polskiej w systemie bezpieczeństwa państwa polskiego w latach 1935–1939. Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej.

Magocsi, P. R. (2022). Pod osłoną gór. Dzieje Rusi Karpackiej i Karpatorusinów. Wydawnictwo Libra.

Płonka, B. (2018). Węgrzy. Stosunki demograficzno-etniczne na przestrzeni dziejów. Wydawnictwo B. Płonka.

Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. (2020). Biuro Bezpieczeństwa Narodowego w Warszawie.

Wiśniewski, J. P. (2007). Armia czechosłowacka w latach 1932–1938. Wydawnictwo Adam Marszałek.

Закон України Про забезпечення функціонування української мови як державної (BBR 2019, № 21, ст. 81).

Румуни в Україні – Вікіпедія. wikipedia.org (dostęp: 04.01.2023).

Статистичний щорічник України 2021. (2022). Państwowa Służba Statystyczna Ukrainy.

Pobrania

Opublikowane

30.06.2023

Jak cytować

Kozłowski, P. (2023). Pomiędzy Węgrami, Słowacją, Rumunią a Ukrainą – Ruś Karpacka region o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa Europy Środkowej w XXI wieku. Współczesne Problemy Zarządzania, 11(1(22), 47–67. https://doi.org/10.52934/wpz.2023.03

Numer

Tom 11 Nr 1(22) (2023)

Dział

Artykuły

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy publikujący w czasopiśmie udzielają jego wydawcy zgody o następującej treści:

  1. Autor zachowuje autorskie prawa majątkowe do utworu, a jednocześnie udziela wydawcy czasopisma zgody na jego pierwszą publikację w wersji drukowanej i wersji online na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe Licencja Creative Commons oraz zgody na wykonywanie opracowań, w tym przekładów.
  2. Autor ma możliwość udzielania zgody niewyłącznej na opublikowanie utworu w wersji, która ukazała się w czasopiśmie  (np. zamieszczenia go w repozytorium instytucjonalnym lub opublikowania w książce), wraz z informacją o jego pierwszej publikacji w czasopiśmie.
  3. Autor może umieścić swój utwór online (np. w repozytorium instytucjonalnym lub na swojej stronie internetowej) jeszcze przed zgłoszeniem utworu do czasopisma.